Palmy wielkanocne z kwiatów z bibuły

Jarmark Wielkanocny w Szreniawie

Zapraszam na XII Jarmark Wielkanocny w Muzeum Rolnictwa w Szreniawie 23 i 24 marca!
To będzie mój targowy debiut :)

Przygotowania trwają, trzymajcie kciuki!

Więcej szczegółów na stronie muzeum: http://muzeum-szreniawa.pl/

Wielkanocna menażeria

Wielkie przygotowania trwają!

Nadksiężniczka

Środek postu, a ja o Karnawale...
Strój Księżniczki powstawał w mękach ;) Do najprostszego wzoru ściągniętego z innej sukienki doszyłam dużo falban, oto moja recepta na pierwszą księżniczkę. Może zbyt dużo falban, stąd ta tytułowa Nadksiężniczka :) W każdym razie po udrapowaniu nadaje się i dla roczniaka, i dla trzylatki. Uszyty z podszewki za 2 zł, ot kolejna jego zaleta.

Kwiaty z bibuły

Oto mój pierwszy bukiet z kwiatów z bibuły. Gdyby nie imieniny Babci Helenki (której podarowałam bukiecik) kwiaty pewnie dalej "kwitły" by sobie w kartonie. Ale gdzie jest motywacja, tam jest szybka praca :)

Instrukcję wykonania pojedynczego kwiatka znalazłam tu: http://wiano.eu/article/1041.

Woreczki gimnastyczne

Zapewne nie ma się czym chwalić, bo nic prostszego niż uszyć worek, ale sam fakt, że szycie może być tak przydatne i praktyczne zafascynował mnie do tego stopnia, że muszę się tym podzielić ;)

Zaczęło się od płaskostopia córki. Potem okazało się, że takie woreczki to świetna zabawka (i zabawa). Uszyłam ich dziewięć, za radą znalezioną w necie część wypełniłam grochem, część fasolą, a resztę kaszą pęczak. Jedno ćwiczenie polega na tym, żeby wyczuć, które wypełnienia są podobne i posegregować według nich woreczki. Można też rozrzucić je po podłodze i stąpać tylko po nich (u nas to zabawa w archipelag :), biegać slalomem między woreczkami, albo chwytając palcami stóp wrzucać do koszyka czy rzucać nimi o szafę (to ulubiona zabawa dziewczyn). Albo chodzić i kucać trzymając woreczek na głowie. Córki znalazły też parę innych zastosowań, dziecięca inwencja nie zna granic :)
Poza tym starsza nieźle bawiła się odważając groch i fasolę, oraz wsypując je do woreczka lejkiem lub łyżeczką. Tyle radości i tak niewiele roboty!

Jeśli kogoś zachęciłam, to znalezione w internecie wymiary są następujące: 10x15 cm, waga wypełnienia ok. 90-100 g. Wadą może być to, że nie ma tego jak wyprać, a pokrowce jakoś mnie nie przekonują. Chociaż może? W planach mam uszycie woreczków na oczy do jogi (z kaszą gryczaną), tym razem z pokrowcami.

 Bitwa o woreczki na ręce i nogi ;)

  Makowa Panienka ćwiczy :)

Jeszcze a'propos wielkiej przydatności szycia: niedawno Aurelka płakała z powodu bólu ucha. Mama poradziła stary sposób dla tych, którzy nie mają w apteczce kropli dla dzieci: do płóciennego woreczka wsypuje się rozgrzaną na patelni lub w mikrofali sól, która długo trzyma ciepło (z tą mikrofalą to zaiste staropolskie ;). Dziecko przykłada do worczka zawinętego jeszcze w ściereczkę ucho (bez tej dodatkowej izolacji może być za gorące, trzeba najpiejw samemu sprawdzić temperaturę). I zasypia spokojniej (przynajmniej Aurelce pomogło:). Jak tu żyć teraz bez maszyny do szycia?!

Pościel dla Misia-Muzyka

Jak z nut ;) Ostatnio odkryłam, że przy szyciu satyny dobrze jest zmniejszyć nacisk stopki. Kupiłam też w końcu igłę do cieńszych materiałów i już mi się tak materiał nie marszczy jak przy pierwszej pościeli.